معناى آن اين است كه از هر گروه مؤمن باشد يا كافر هر كس كه عتوّ ، سركش و نافرمانىاش و معناى آن اين نسبت به خدا بيشتر باشد بيرون آورديم ، كه به جهنّم بيندازيم ، غير سركش و غير متجاوز را مىبخشيم ، يا معناى آن اين است كه از هر گروهى سركشتريناش را جدا مىكنيم و در اسفل و پايين جهنّم جاى مىدهيم و بقيّه را نسبت به سركش و تجاوزشان به ترتيب سركشى و نافرمانىشان به درجات مترتّب جهنّم داخل مىكنيم تا فقط مؤمنين بمانند .
لفظ « اىّ » موصوله و مبنى بر ضمّه است بنا بر قرائت ضمّهى يا ، چون در صدر است و صلهاش حذف شده است .
و اگر « ى » در « اىّ » را به فتح بخوانيم منصوب است تا مفعول « لننزعنّ » باشد .
يا « اىّ » استفهاميه و مبتداء خبر است و جمله به تقدير « قول » حاليّه است ، يا به تقدير قول مستأنفه است و جواب سؤال مقدّر ، مفعول « لننزعنّ » محذوف است .
يا
« مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ »
مفعول آنست از باب اين كه « من » اسم است ، يا ظرف قائم مقام موصوف است چون معناى بعضيّت در « من » قوى است .
ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلى بِها صِلِيًّا
ما آنانى را كه به آتش دوزخ سزاوارترند بهتر مىشناسيم .