پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحه 112

پدیدآورندگان:

ص۱۱۲
طبيعى ، يا مقصود اين است كه در عالم طبيعى چيزى نبود .
فَوَ رَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّياطِينَ
قسم به خداى تو كه البتّه آنان را كه در كفر و انكارند با شياطين در قيامت محشور مىگردانيم ، يعنى آن كفّار را با شياطينى كه موكّل بر آنان هستند محشور مىكنيم ، چون كلام بر منكر القا مىشود كه آن را با تأكيدهاى متعدّد تأكيد نمود . روايت شده است كه كفّار با دوستان و قرينهايشان محشور مىشوند ، يعنى با آن شياطين كه آن‌ها را اغوا كردند ، يعنى هر كدام با شيطان خويش محشور مىگردد . بدان كه انسان كه عالم صغير است ( گفته شده است ) وقتى آدم و حوّا عليهما السّلام از بهشت هبوط كردند و توالد و تناسل نمودند ، به يكى از فرزندانشان حوريّه داده شده و به ديگرى جنيّه ، در عالم صغير زاد ولد كردند ، پس هر چه كه از حوريّه متولّد شد هم جنس و سنخ فرشتگان گشت كه با همان سنخيّت ملايكه را جذب مىكند و آنچه كه از جنيّه متولّد شد هم سنخ اجنّه و شياطين شد كه با آن سنخيّت شيطان را از عالم كبير به عالم صغيرش جذب مىكند . و اين كه وارد شده كه هر انسان داراى ملكى است كه زاجر و مانع گناه است و داراى شيطانى است كه او را اغوا مىكند ، اشاره به همين معناست كه ذكر شد . و هر يك از ملايكه و شيطان كه جذب مىشوند داراى