را كه مأمور آن هستى انجام بده و از مشركان رو بگردان و اهميّتى به قبول و رد و استهزاء آنان مده ، و مقصود از « فاصدع » اين است كه صدا را به آنچه كه مأمور شدى بلند كن .
از « صدع بالحجّة » گرفته شده ، يعنى دليل و حجّت را با صداى بلند تكلّم كرد و اعلام نمود ، يا اين كه بين حقّ و باطل فرق بگذار ، يا حقّ را جدا و پراكنده نما به نحوى كه ديگر نتوانى جمع كنى و از بين برود ، يا اين كه بين جماعت كفّار جدايى بينداز و آنها را متفرّق و پراكنده ساز .
إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
ما تو را حمايت مىكنيم تا تو را از شر استهزاكنندگان در امان باشى ، و اين مشركان به زودى عاقبت كارشان را خواهند فهميد .
و در اخبار ما وارد شده « 1 » كه آيه در مكّه نازل شده ، و اين پس از آن بود كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله بعد از بعثتش پنج يا سه سال امر خويش را مخفى مىداشت ، و با او جز على عليه السّلام و خديجه نبود ، سپس مأمور به اظهار شد ، و امر رسالت را بر قبيلههاى عرب اظهار مىداشت .
وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِما يَقُولُونَ
ما مىدانيم كه تو از آنچه كه مىگويند ، از قبيل : تكذيب ، و طعن ، و استهزا تو و مسخره كردن دين و خدا و كتاب و نمازت ، دلتنگ مىشوى .
هامش
( 1 ) تفسير منهج الصادقين ج 5 ص 174