بنابراين تفسير سبع مثانى به همهى قرآن و به سورهى فاتحة الكتاب ، و به سورههاى دو بار نازل شده ، و به هفت سورهى بزرگ از اوّل قرآن تا آخر برائت ، بنابراين كه انفال و برائت يك سوره باشند ، و به صحف سابق ، و به همهى كتابهاى آسمانى صحيح است .
لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ
چه به آنچه به بعضى از مردم يا صنفهاى كافران داديم مانند مال دنيايى كه به دست كفّار است چشم مدوز ، چه همه به آنها در جنب آنچه كه به تو داده شده در نهايت حقارت و كوچكى است ، پس شايسته نيست كه از آنچه كه به تو داده شده چشم بپوشى ، و به امثال اين چيزهاى كوچك و بىارزش نظر افكنى .
وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ
چون به تو چيزى داده شده كه كمال دنيا و آخرتت در آن است ، لذا شايسته نباشد كه تحت تأثير غير خودت قرار گيرى ، بدين گونه كه به ظاهر آنان كه در ناز و نعمت هستند توجّه كنى و در نتيجه ، رغبت و ميل بشرى تو تحريك شود .
يا نگاه به باطن آنها بكنى و ببينى كه آنها از ايمانى كه به بهشت مىرساند روى گردانيده و به كفر روى آوردهاند كه آنها را به جهنّم و آتش مىكشاند ، آنوقت ناراحت و اندوهناك شوى ، بلكه در هر دو حال امير و فرمانفرماى هر دو حال باش ، بدون اين كه از آن دو حالت تأثيرپذير شوى ، و حال تو نسبت به مؤمن حال تواضع و فروتنى و دوستى با آنها باشد .
چه مؤمنين به سبب لطيفهى ايمان مظاهر تو بلكه مظاهر خدا گشتهاند ، و تواضع بر آنها تواضع براى خداى تعالى است .