تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 457

مساهمون:

ص٤٥٧
قبيله خود و خانه‌هاى اطرافش حفظ مىكند ، پس همه‌ى آنان در پناه خدا محفوظ هستند چرا كه مؤمن پيش خدا عزّت و كرامت دارد .
فَأَرادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغا أَشُدَّهُما
پس پروردگارت خواست كه آن دو به حدّ بلوغ و قوّت برسند ؛ بعضى گفته‌اند كه بلوغ و قوّت آن دو بين هيجده تا سى سال است و لفظ « اشدّ » مفرد و به صورت بناى جمع است كه نظير و مانند آن خيلى كم است ، يا صيغه‌ى جمع است كه از لفظ خودش مفرد ندارد ، يا مفرد آن « شدّ » با فتحه است ولى اين در لفظ به اين معناى شنيده نشده است و معناى جمع بر مقصود نزديك‌تر است ، چون مقصود قوى بودن جميع قواى بدنى و نفسانى است .
وَ يَسْتَخْرِجا كَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ
آن عجايب و غرايبى را كه ديدى يا آنچه را كه از راست كردن ديوار ديدى از جانب خودم نبود ، بفلكه از جانب پروردگارم بوده است ؛
وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي
و ناشى از رأى و دستور خودم نبود .

مراتب سلوك

بدان كه مقصود خضر عليه السّلام از اظهار آن غرايب در ظاهر و اجراى آن‌ها در باطن اين بود كه راه تكميل شدن را به موسى بنماياند ، و تكميل طريق بدان جهت بود كه موسى عليه السّلام احتياج به تعليم داشت اگر چه او از جهت رسالت و مراقبت احكام كثرت و حفظ مراتب آن برتر و كامل‌تر از خضر عليه السّلام
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 457 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى