تفسير
فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ
پس نزديك است كه خودت را از غم و اندوه ايمان نياوردن مردم به قرآن هلاك كرده و بكشى .
عَلى آثارِهِمْ
اگر ايمان به حديث اصحاب كهف نياورند ، يا اگر بر همهى قرآن يا بر حديث ولايت على عليه السّلام ، كه معناى اخير مقصود است
إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً
در حالى كه تأسّف مىخورى بر پشت كردن آنها به ايمان ، و حريص هستى كه ايمان بياورند بر على عليه السّلام .
إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها
تعليل براى آن چيزى است كه از مفهوم عتاب و سرزنش استفاده مىشود ، سزاوار نيست كه تو بر پشت كردن آنها حسرت بخورى چون آنها به آنچه كه زينت روى زمين است مغرور شدند ، و ما آنچه را كه روى زمين است زينت آن قرار داديم .
لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا
غايت و هدف كوشش كردن مؤمن در حسن و خوبى عمل است و مغرور شدن كافر امر عرضى است .
وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ ما عَلَيْها صَعِيداً جُرُزاً
آنچه را كه روى زمين زينت قرار داديم همه را از بين برده و در زمينى قرار مىدهيم كه هيچ نباتى بر روى آن نباشد ، لفظ « جرز » از « جرز » به معناى قطع است