براى مؤمنين رحمت و براى كافران در دنيا و آخرت عذاب و بأس است .
مِنْ لَدُنْهُ
از نزد عبدى كه كتاب بر او نازل شده است ، چنانچه تفسير بر آن شده است ؛ يا از نزد خدا ، و گاهى لدن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و همچنين لدن اللّه تعالى بر على عليه السّلام تفسير شده است .
وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ
انذار و ترساندن را به صورت مطلق آورد تا اشعار بر اين باشد كه انذار براى مؤمنين و كفّار است بر خلاف بشارت و مژده كه مخصوص خوبان است ، و انذار مؤمنين از جهت آميختگى و شايبهى كفر است و گرنه حيثيت ايمان مقتضى بشارت دادن است نه انذار و ترساندن .
أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً
اجر نيكو بهشت و نعمتهاى آن است ، و رضوان از جانب خدا بزرگتر است .
ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً وَ يُنْذِرَ الَّذِينَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً
تخصيص بعد از تعميم است تا اين صنف از كفّار بيشتر رسوا شوند ، و مبالغه در قبح قول آنهاست ، كفّارى كه گفتند : ملايكه دختران خدا هستند و آنان كه گفتند : عزيز پسر خدا ! و آنان كه گفتند : مسيح پسر خداست و ما فرزندان او هستيم .
ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ
در مقام نفى علم آنان در گفتههايشان از اوّل ، با اين كه آن سخنان در اصل باطل و خود به خود منتفى است براى اشعار بر اين است كه مذمت و سرزنشى بوده باشد بر قول بدون علم ، اعمّ از