بخواهيم آنچه را كه به وحى بر تو آورديم همه را باز مىبريم و آنگاه تو بر ( قهر ) ما هيچ مددكارى نخواهى يافت ،
مگر آن كه رحمت و لطف پروردگار از تو مدد كند كه فضل و رحمت او بر تو بسيار است .
تفسير
وَ نُنَزِّلُ
عطف بر
جاءَ الْحَقُّ
است كه در اين صورت از جملهى مقول قول پيامبر مىشود ، يعنى بعد از آمدن حقّ و رفتن باطل ما از قرآن چيزى را كه شفا و رحمت است نازل مىكنيم .
لفظ « ننزل » به صيغهى جمع متكلّم آورده شده تا تعظيم و بزرگداشت تو باشد ، زيرا كه تو بعد از آمدن حقّ با ولايت مطلقه متّحد مىشوى كه عبارت از مشيّت است ، كه آن به وجهى شامل همهى موجودات است ، يا اين كه خواستيم نفس تو را با حقّ نازل شده شريك كنيم ؛ اگر براى خودت نفسى در بين مىبينى .
يا معناى آيه اين است : با زبانى كه زبان خدا شده است بگو ما نازل مىكنيم با اين جمله كلامى از جانب خدا و عطف به اعتبار معناى است ، گويا كه فرموده است : ما حقّ را نازل كرده و ظاهر مىسازيم از بين رفتن باطل را ، و پس از آن نازل مىكنيم .
مِنَ الْقُرْآنِ
از قرآن چيزى را كه شفا و رحمت است ؛ لفظ « من » براى تبعيض است و ظرف
مِنَ الْقُرْآنِ
حال از ما بعدش ، يا « من »