آيات 87 - 82
[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيات 82 تا 87 ]
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلاَّ خَساراً ( 82 ) وَ إِذا أَنْعَمْنا عَلَى الْإِنْسانِ أَعْرَضَ وَ نَأى بِجانِبِهِ وَ إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ كانَ يَؤُساً ( 83 ) قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدى سَبِيلاً ( 84 ) وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَ ما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً ( 85 ) وَ لَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنا وَكِيلاً ( 86 )
إِلاَّ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كانَ عَلَيْكَ كَبِيراً ( 87 )
ترجمه :
( 17 / 87 - 82 )
و ما آنچه از قرآن فرستيم شفاى دل و رحمت الهى بر اهل ايمان است و ( ليكن ) كافران را به جز زيان چيزى نخواهد افزود ،
و ما هرگاه به انسان نعمتى عطا كرديم رو بگردانيد و دورى جست و هرگاه شرّ و بلايى به او روى آورد به كلّى مأيوس و نااميد شد ،
توبه خلق بگو كه هر كس بر حسب ذات و طبيعت خود عملى انجام خواهد داد و خداى شما بر آن كه راه هدايت يافته از همه آگاهتر است ،
و ( اى رسول ما ) ترا از حقيقت روح مىپرسند جواب بده كه روح به فرمان خداست ( و بىواسطهى جسمانيّات به امر الهى به بدنها تعلّق مىگيرد ) و آنچه از علم به شما دادند بسيار اندك است و حقيقت چيزى را به علم جزيى خود در نمىيابيد ،
اى پيغمبر اگر ما