و غيره از چيزهايى است كه در مؤمنين مقرّر گشته است .
اين مطالب كه گفته شد مربوط بر مسلمين و مؤمنين بود كه با هم به منزلهى برادر در قرابات و نزديكان جسمانى هستند ، و اما مسلمانان نسبت به نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و مؤمنين نسبت به امام عليه السّلام همانند پدر و اولاد است ، حقوق آنان بر نبىّ صلّى اللّه عليه و آله ، امام عليه السّلام و حقوق آن دو بر آنان علاوه برحقّهاى ديگرى ( گذشته ) ديگرى است ، و همچنين نبىّ صلّى اللّه عليه و آله نسبت به جانشين خود امام عليه السّلام و امام عليه السّلام نسبت به امام عليه السّلام بعد از خودش ، حقوق اينها غير چيز ديگرى است ، چيزى غير از حقوقى كه در گذشته ذكر شد .
حال بعد از اين مقدّمه روشن مىفهمى كه تفسير ذى القربى به قرابات صورى ، اسلامى ، ايمانى ، و به امام عليه السّلام و نزديكان محمّد صلّى اللّه عليه و آله و آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله صحيح است ، و همچنين تفسير به حقّ مالى مانند : حقّ ميراث ( همچون حقّ فدك براى فاطمه عليها السّلام ) ، تصدق از مال بر خويشاوندان ، نيز مواسات و برادرى ، قضاى حاجات و خدمت بر برادران اسلامى و ايمانى و همين طور حقّ تعظيم نبىّ صلّى اللّه عليه و آله به نبوّت و حقّ امام عليه السّلام به امامت همه و همه در جاى خود صحيح است .
بنابراين اختلاف اخبار در تفسير به جهت كثرت مراتب آيه و گستردگى وجوه آن است ، و همهى اين تفسيرها بدون هر خدشه و خللى مناسب و درست است .
وَ الْمِسْكِينَ
مسكين كسى است كه عجز و درماندگى او را از