إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ
تبذيركنندگان و كسانى كه در غير طاعت خدا و با غفلت از امر او انفاق مىكنند ،
كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ
برادران شياطين بودهاند .
زيرا كه انفاق وقتى كه به امر خدا نباشد به امر شيطان مىشود كه شيطان در كمين بنده نشسته و منتظر غفلت او از امر خدا است ، پس در آن حال در بنده تصرّف مىكند و بر او حكم مىراند همانطور كه بر شياطين خودش حكومت مىكند .
وَ كانَ الشَّيْطانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً
عطف بيان ( علّت ) است ، يعنى شيطان نسبت به پروردگارش بسيار كفر مىورزد ، و كسى كه تبذير مىكند و انفاقش بدون التفات بر امر خداست نسبت به پروردگار « كفور » است پس او در كفر ورزيدن برادر شيطان است .
وَ إِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوها
اگر از آنها اعراض كردى و حقوقشان را ادا نكردى ( به دليل اين كه آمادگى پذيرش خواستههاى خود را نداشتند و خودت نيز بر رحمت پروردگارت اميدوار بودى و طلب رحمت مىكردى ممكن است به واسطهى آن آمادهى دريافت خواستههاى خود گردند يا اين كه به وسيلهى آن خواستهايشان در نزد تو موجود شود و اداى آن بر تو آسان گردد .
با جملهى
ابْتِغاءَ رَحْمَةٍ
اميد رحمت پروردگار ديگر عدم آمادگى يافته نشدن خواستههاى ذوى الحقوق را ذكر نكرد ، چون عدم