نسبت به ملكوت عليا شب است ، و ملكوت عليا به جهت پوشيده شدنش به حجاب اندازهگيرى نسبت بر نفوس شب است ، و نفوس به جهت پوشيده شدنش با وابستگى تدبيرى نسبت بر جبروت شب است و همهى اينها نظر به جهات امكانىشان نسبت بر جهت الهى شب مىباشند .
و مطلب از همين قرار است در عالم صغير به اضافهى حالتهايى كه در آنجا هست از قبيل قبض و سقم ، فقر و غنا ، و ترس و امنيّت ، و معناى آيه اين است كه شب و روز را در هر يك از مراتبشان دو نشانه و آيت قرار داديم .
فَمَحَوْنا آيَةَ اللَّيْلِ
پس نور نشانهاى ( نور وجود برتر بر پايينتر ، همانطورىكه ذكر شد نسبت پايينتر به بالاتر حكم شب را دارد ) را كم كرديم كه عبارت از شب است يا آيهى شب كه ماه باشد ( و خود نشانهى وجود خورشيد نور برتر است ) محو كرديم .
وَ جَعَلْنا آيَةَ النَّهارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ
پديدهاى خود آن نشانهى روز است روشن گردانيديم تا فضل پروردگارتان را بنمايانيم ، يا وجود روز را نشانهاى روشن قرار داديم .
امّا لفظ « مبصرة » يا از باب مجاز عقلى است ، يا از « ابصر » ، آن را صاحب ديدن قرار داد ، يا از « ابصر » به معناى روشن شدن است ، يا از « ابصر » است به معناى اين كه اهل روز بينا شدند ( كه غايت بينندگى و بصيرت را معلوم مىدارد ) .