داخل در ايمان نشده است ، و امّا نسبت به كسى كه در هيچ يك از دو بيعت داخل نشده و با انكار آخرت از زبان حال و قال آمادگى دخول در بيعت را ندارد انذار و بيمدهنده است .
وَ يُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبِيراً
عطف بر يهدى شده است بشارت مىدهد بر مؤمنانى كه طبق پيمان گرفته شده در بيعت عمل مىكنند پاداش بزرگى را .
و نيز خبر مىدهد از اين كه :
وَ أَنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً
همانا آنانى را كه به آخرت نمىگروند عذابى است دردناك ، بنابراين كه از قبيل عطف جمله يا عطف مفرد بوده باشد اين نيز بشارت ديگرى براى مؤمنين است .
وَ يَدْعُ الْإِنْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالْخَيْرِ
انسان از خدا مىخواهد آنچه را كه شر و بد است همان طورى كه دعا بر خير و خوبى مىكند ، در حالى كه شر بودن شر را نمىداند ولى خير بودن خير را مىداند ، و دعا كردن و خواستن چيزى كه نمىداند خوب است و رضايت حقّ را در مورد آن نمىداند ، مذموم است .
توضيح اين كه طبق رسم الخط قرآن كه « واو » را از يدعو در نوشتن مىاندازند « يدع » مىشود اشاره بر اين است كه چنين دعا و درخواستى از انسان كم اتّفاق مىافتد .
وَ كانَ الْإِنْسانُ عَجُولًا
انسان عجول است و بدون صبر و