تفسير
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ
اين كه قرآن رهنمون مىشود بر راهى كه استوارتر و محكمتر است اشاره بر صورت مدوّن از همهى قرآن يا قرآن ولايت دارد ، يا اشاره به رسالت ، نبوّت و يا شخص رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يا شخص امام عليه السّلام است ، زيرا كه هر يك از اينها كه گفته شد محسوس و معلوم خلق است اگر چه مقصود حقيقى همان ولايت است .
هدايت راهنمايى و دلالت است و مراد از راه محكمتر و استوارتر محكمترين ملّتهاى پيامبران است ، زيرا كسى كه قرآن بر او نازل شده استوارتر از ساير انبيا و امّتى كه قرآن براى آنان نازل شده است استوارتر از ساير امّتهاست .
ممكن است مقصود راهى باشد كه از ساير راهها محكمتر و استوارتر است كه راه قلب از ساير راههاى نفس محكمتر است ، يا مقصود راه ولايت است كه از راه نبوّت استوارترست و منظور اين آيه همين معناى است چه ولايت غايت ارسال رسولان و نزول كتابهاى آسمانى است و در اخبار متعدّد با اختلافى كه در الفاظ دارند ، تفسير به ولايت شده است .
و اين نسبت به كسى است هنوز داخل در اسلام نشده در حالى كه آمادهى داخل شدن است ، يا داخل در اسلام شده ولى با بيعت خاصّ ولوى