تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 205

مساهمون:

ص٢٠٥
افترا و دروغ بر خدا مىبندند رستگار نخواهند شد .
مَتاعٌ قَلِيلٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
آنچه كه از اين ترفندها به زعم باطل خود عايد مىكنند متاع و كالاى اندكى است و برايشان عذابى دردناك ، كه براى عاقل سزاوار نيست متاع اندك را به قيمت چنين عذاب جان‌فرسايى بخواهد . به امام صادق عليه السّلام نسبت داده شده كه فرمود : هرگاه بنده‌ى خدا گناه كبيره‌اى مرتكب شود يا گناه صغيره‌اى را كه خدا نهى كرده انجام دهد از ايمان خارج گشته و اسم ايمان از او ساقط مىگردد ، و فقط اسم اسلام بر او ثابت است . پس اگر توبه و استغفار كرد به ايمان بر مىگردد و اين كار او را بر كفر ، انكار و حلال كردن حرام خدا خارج نمىكند و به اين ترتيب كافر نمىشود . پس اگر بر حلال خدا بگويد حرام است و بر حرام خدا بگويد حلال و بر گفته‌ى خويش معتقد هم باشد به اعتقاد ما از ايمان و اسلام به سوى كفر خارج شده و همانند شخصى است كه داخل حرم و سپس كعبه گردد و از او حدثى سر بزند كه در اين صورت او را از كعبه و حرم بيرون آورده و گردنش را مىزنند و آخر كارش به آتش است .
وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ
منظور يادآورى داستانى است كه قبلا گفته شد و على الّذين