تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 200

مساهمون:

ص٢٠٠
مورد ستم واقع نمىشوند .
وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً
و خداى تعالى جهت آگاهى و تنبيه كافرانى كه متنعّم از نعمتهاى الهىاند حال قريه‌اى را مثال مىزند كه در امن‌وامان بود يعنى از تمامى آنچه كه باعث ترس و واهمه با از قبيل حمله‌ى دشمنان ، تنگى معيشت ، رنجش بدنها و غصّه و اندوه نفوس در امن‌وامان بود و مطمئن از اين كه هيچ چيز ناراحت‌كننده‌اى بر اهل آن قريه نمىرسيد .
يَأْتِيها رِزْقُها
رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ
از هر جايى كه روزى در آن يافت مىشود روزىاش به طور گسترده و وسيع مىرسيد .
فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ
بر نعمتهاى الهى ناسپاسى و كفران پيشه نموده و از منعم غافل شد و به جاى كرنشش او بر خود نعمتها پرداخت و ناشكرى كرد .
فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ
پس خداوند لباس گرسنگى ورس را بر آن پوشاند به جهت آنچه كه از كفران نعمت و ناسپاسى پيشه‌ى خود قرار داده بودند ، كه اين كيفر و جزاى آن اعمال ناشايست بود ، لفظ ( جوع ) به معناى گرسنگى استعاره‌ى كنايى يا قرينه‌ى استعاره‌ى تحقيقى در لباس است « 1 » ، يا تشبيه از قبيل
هامش
( 1 ) استعاره عبارتست از اين كه : واژه‌اى را به طور مجازى ( در معناى غير موضوع له ) بر مبناى علاقه‌ى مشابهت يا همانندى به كار ببرند تقسيم‌بندى انواع گوناگون آن معمولا از سبكهاى متعدّدى