تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 199

مساهمون:

ص١٩٩
اگر حقيقتا خدا را مىپرستيد ، خدا بر شما بندگان تنها مردار ، خون و گوشت خوك و آنچه را كه به غير نام خدا ذبح كنند حرام گردانيد و باز همين حرامها نيز اگر كسى مضطر و ناچار شود بىآن كه قصد تجاوز و تعدّى از حكم خدا نمايد به قدر ضرورت تناول كند خدا البتّه غفور و مهربان است ، و شما نبايد از پيش خود به دروغ چيزى را حلال يا حرام كرده و به خدا نسبت دهيد تا بر خداى خود دروغ ببنديد كه آنان كه بر خداى دروغ بستند هرگز رستگارى نخواهند ديد ، اندوخته‌ى اندك دنيا فانى و نابود شود و عذابى دردناك ( آخرت ) خواهد ماند ، و ما همان چيزها كه از پيش بر تو شرح داديم بر يهود حرام كرديم و بر آنان ستم نكرديم ليكن خود آن‌ها بر خويش ستم كردند ، و باز هم خدا بر آنان كه از روى نادانى عمل زشتى انجام داده و سپس بر درگاه خدا توبه كرده و اصلاح كنند بعد از توبه خدا آمرزنده و مهربان است ( و تائبان را ) مىبخشد .

تفسير

يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ
اين جمله ظرف
غَفُورٌ
يا
رَحِيمٌ
منفردا و يا هر دو است بر سبيل تنازع ، يا ظرف
رَحِيمٌ
است از آن جهت كه مغفرت پيش از وصول قيامت مىباشد ، و ممكن است جمله مستأنفه باشد كه لفظ ( اذكر ) در تقدير است
تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها
از خودش دفاع و براى خلاص و نجات از هلاكت عذر خواهى نموده و مقام ابرار و نيكان را طلب مىكند ،
وَ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ
و هر نفسى عين آنچه را كه عمل كرده بنا بر تجسّم اعمال يا پاداش آنچه كه كرده است مىيابد ،
وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
و با كم كردن ثواب يا زياد كردن عذاب