تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 126

مساهمون:

ص١٢٦
مىكنند از اهل ذكر به خودشان .
إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
اگر اوصاف انبيا ، اوصاف محمّد موعود صلّى اللّه عليه و آله يا احكام دين را نمىدانيد ،
بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ
يا بيّنات و زبر را نمىدانيد ، بيّنات عبارت از آثار نبوّت و رسالت است و آنچه كه از احكام آن دو مىباشد و زبر آثار ولايت و احكام آن . و اما اين كه تفسير شده است بر معجزات و كتب آسمانى از آن جهت كه هر دو از آثار مثبته‌ى نبوّت و ولايت هستند . بعضى قايل شده‌اند بر اين كه در اينجا
بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ
متعلّق است به
ما أَرْسَلْنا
( كه در اين صورت احراز موجبيت مىشود يا وساطت كه معناى سببيّت باشد ) ، برخى نيز آن را متعلّق بر فعل محذوف دانسته‌اند ( كه در اين صورت از فعل محذوف از افعال عموم بوده باشد ) افاده‌ى معناى جمله‌ى مستأنفه مىكند ( به عنوان دفع دخل مقدّر ) ، گويا كه گفته شده باشد براى چه فرستاده شدند ؟ پس خداى تعالى مىفرمايد : به بيّنات و زبر .
وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ
قرآن يا احكام نبوّت و ولايت را بر تو فروفرستاديم ،
لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ
مقصود از آنچه كه نازل شده ولايت على عليه السّلام است ، پس براى تو شايسته نيست كه نظر بر قبول و ردّ آن‌ها بكنى بلكه بايد بر غايت امر و تنزيل بنمايى كه عبارت از تبين است ، خواه ردّ كنند خواه قبول .