تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 123

مساهمون:

ص١٢٣
توهّم از جنس آنان هستى چرا كه تو نيز همانند پيامبران گذشته‌اى . و امتياز آن‌ها از ساير مردم به وحى بود همين طورى كه تو نيز به واسطه‌ى وحى امتياز بر مردم دارى ، پس انكار توبه مثابه انكار همه‌ى پيامبران است .
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
ذكر عبارت است از نسبت حقّ به خلق ، و آن مشيّت حقّ است كه به موجب مشيّت خلق القا شده است ، آن حقيقت ولايت مبتنى بر ولايت حقه‌ى خاتم‌الاوليا يعنى حضرت على عليه السّلام است كه به مشيّت حضرت حقّ متحقّق گرديده است و مظهر تام ولايت حضرت حقّ است ، كما اين كه ولايت ساير اوليا مظاهر على عليه السّلام و سايه‌هاى آن حضرت مىباشند . نبوّت عبارت از مصباحى است كه مظهر ولايت ، و رسالت همانند زجاجه ظرف و مظهر نبوّت است و آنچه كه در عالم طبع است از قبيل بشر بودن انبيا و اوليا ، وضع كلّى كتب و احكام قالبى و قلبى آن‌ها و ساير اجزاى عالم طبع كه همانند مشكات است و همه‌ى آن‌ها با نور مصباح روشن مىشوند كه اين نور همان ذكر حقّ و يادآورى اوست . اهل ذكر گاهى بر كسى كه ذكر در تصرّف اوست مانند اوليا و انبياى الهى عليه السّلام و گاهى هم بر كسى كه ذكر به او نسبت داده شود اطلاق مىشود ، و آن كسى است كه دعوت ظاهرى انبيا و رسل يا دعوت باطنى اوليا را پذيرفته باشد ، در ضمن اهل ذكر بر كسى نيز اطلاق شده است كه دعوت عام را به