دفنا ، چون مأمون اين خبر بشنيد بفرمود تا منادى كردند آنچه گذشت چنانچه
وصف كرديم ونامه ها انشاء شد كه به آفاق ببرند كه بر منابر معاوية را لعن كنند
ومردم اين كار را عظيم شمردند وبزرگ داشتند ، وعوام مضطرب شدند ومصلحت را
به ترك اين كار اشاره اش كردندى وى نيز از اين خيال دست بازداشت تا اينجا
كلام مسعودى بود وأو خود ثقة نزد سنيان است ، علاوة بر اينكه سند را دست
داده وكتاب ( موفقيات ) زبير ابن به كار از أصول معتمده ومراجع معتبر اين طايفه
است ، واز آنچه نوشتيم كفر وظلم وجواز لعن اين چهار كالشمس في رابعة
النهار روشن وهويدا شد واز اين جهت امام صادق عليه السلام ملتزم بود كه عقب هر
نماز واجب اين چهار تن وچهار زن را لعنت كند ، واز براي شيعيان ايشان نيز
سنت شد به حكم تأسى چنانچه :
كلينى وشيخ سند به حسين بن ثوير وأبو سلمه سراج رساندند كه شنيديم
حضرت صادق را كه لعنت مىكرد در عقب هر نماز واجب چهار نفر از مردان را
وچهار نفر از زنان را ونام مىبرد ايشان را ( 1 ) .
وآيات مؤولة وأخبار مصرحه بلعن ايشان بسيار است ، واين از ضروريات
مذهب شيعة واز مطاعن معروفه ايشان نزد دشمنان است ، وهيچ يك از منتسبين
به اين مذهب انكار اين نكرده جز يك نفر جاهل ضال مضل كه در أيام ما در كشمير
هامش
( 1 ) سمعنا أبا عبد الله عليه السلام وهو يلعن في دبر كل مكتوبة أربعة من الرجال
وأربعا من النساء فلان وفلان وفلان ومعاوية ويسميهم وفلانة وفلانة وهند وأم الحكم
أخت معاوية - الكافي ج 3 / 342 كتاب 12 باب 32 حديث 10 ، تهذيب الأحكام
ج 2 / 321 باب 15 حديث 169 .
وحضرت در اين عمل امتثال امر خداوند مىنمودند ( فإذا فرغت فانصب والى
ربك فارغب ) [ 7 الشرح 94 ] .