مشاهده شده كه گفتنى ونوشتنى نيست ، از آن جمله در همين سال در روز عاشورا
بنياد عيش وعرس گذاشتند ، وشب يازدهم عروس را به خانه داماد بردند .
على الجملة تيمن وتبرك أهل سنت بروز عاشورا خود امرى است طشت
از بأم افتاده وپرده از روى رفته كه قابل انكار نيست وهمين قدر در اثبات هلاك
وضلال ايشان بس كه با أوامر بليغه وتأكيدات شديده در محبت أهل بيت كه
مودت ايشان اجر رسالت است ولزوم تمسك به ايشان ووجوب اقتداء به ايشان مسلم
فريقين است از اين سفينة نجات تخلف كردند كه روز قتل ونهب واسر ايشان را
از أعياد شمردند ، وسرمه كشيدن وخوشبو كردن وجامه نو پوشيدن وروغن ماليدن
وساير لوازم عيد را سنت شمردند ، وباين جهت خود را أهل سنت نام كردند
كه به سنت يزيد وآل مروان رفتار مينمايند .
گر مسلمانى از اينستكه اينان دارند
واي اگر از پس امروز بود فردائى
وقد أجاد أبو الحسين الجزار في قوله :
وبعود عاشورا يذكرني
رزء الحسين فليت لم يعد
يا ليت عينا فيه قد كحلت
لشماتة لم تخل من رمد
ويدا به لمسرة خضبت
مقطوعة من زندها بيدي
أما وقد قتل الحسين به
فأبو الحسين أحق بالكمد
واينها شاهد صدق فرموده سيد الساجدين عليه السلام است در خطبهاى كه بعد از
ورود مدينه قرائت كردند كه در ضمن أو فرمود اگر پيغمبر وصيت مىكرد به ايشان
در ظلم وايذاى ما چنانچه وصيت در محبت ونصرت ما كرد بيش از اين نمىتوانستند
كرد ، فلعن الله أولهم وآخرهم .
تذييل
آنچه متعارف است به حمد الله در بلاد شيعه از اقامه تعزيه واجتماع در
شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — صفحة 279
مساهمون: ميرزا أبي الفضل الطهراني
ص٢٧٩