تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — صفحة 276

مساهمون:

ص٢٧٦
اگر طايفه أول مرادند فعل ايشان حجت نيست ، واگر طايفه ثاني مرادند نسبت به ايشان دروغ است ، چه ايشان اين روز را از أول روز مصيبت قرار دادند اگرچه به جهت موانع در بعض أوقات متمكن از اظهار نشدند . وقد ابدع بعض النواصب وهو ابن حسكينا في الاعتذار عن الاكتحال يوم عاشورا حيث قال : ولائم لام في اكتحال يوم استباحوا دم الحسين فقلت دعني أحق عضو يلبس فيه السواد عيني فإنه اعترف بذلك ، وأجاد في شعره المشتمل على زندقته في تزيينه في عيون القاصرين ، وكأنه أوحي اليه من الشياطين . وابن حجر مكي در كتاب ( صواعق ) حكايت كلام جماعتى از اين طايفه كرده وبعضي از اخبار كه بر بدع خود تمسك به آنها كرده اند ذكر نموده ، واز عجايب آنست كه با آن صلابت حجريه كه از طبيعت بشريه بيرونش برده اعتراف به فساد وضعف مدارك آنها كرده ، اگرچه بر شيعه هم به جهت اقامه عزاى جناب سيد الشهداء وقيام به وظايف نوحه وگريه طعن مىزند ، وما با استمداد از بركات خامس آل عبا عليه السلام انشاء الله در ذيل شرح اين فقره دفع شبهات وابطال ترهات أو خواهيم كرد واينك ما محصل كلام أو را در اينجا ياد مىكنيم وخلاصه سخن أو آنست كه : مبادا كسى در روز عاشورا مشغول ببدع روافض شود از ندبه ونياحه وحزن كه اين كار از اخلاق أهل ايمان نيست ، والا روز وفات پيغمبر أولى واحق بود ، وهمچنين مبادا كسى ببدع ناصبين ومبغضين أهل البيت وجهال كه مقابله فاسد بفاسد وبدعت به بدعت وشر بشر مىكنند اشتغال يابد ، واظهار فرحت ومسرت كند ، وأو را عيد قرار بدهد واظهار زينت در أو نمايد به أمثال خضاب واكتحال وجامه نودر بر كردن وتوسيع نفقات وطبخ اطمعه وحبوبيكه بيرون رسم وعادت است به اعتقاد