روشنى خواهد بود ( مراد بايّام اللّه برخى ايّام عهد الست و روزگار عالم ذر و برخى ايّام ظهور پيغمبران و برخى حوادث عظيم لطف بر مؤمنان و بر كافران تفسير كردهاند ) ،
اى رسول ما ياد كن روزى را كه موسى به قوم خود گفت به خاطر آوريد اين نعمت بزرگ خدا را كه شما را از بيداد فرعونيان نجات داد كه آنها شما را به ظلم و شكنجه سخت مىافكندند و پسرانتان را مىكشتند دخترانتان را ( به ذلّت و بيچارگى ) ابقاء مىكردند و اين ابتلاء امتحان بزرگى از جانب خدا بر شما بود ،
و باز به خاطر آريد وقتى را كه خدا اعلام فرمود كه شما بندگان اگر شكر نعمت بجاى آريد بر نعمت شما مىافزايم و اگر كفران كنيد به عذاب شديد گرفتار مىكنم .
تفسير
اللَّهِ
« 1 »
الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
لفظ ( اللّه ) از لفظ ( عزيز ) بدل آورده شده تا اين كه با اين توصيف اشعار به علّت عزيز و حميد بودن خدا شده باشد .
هامش
( 1 ) اللّه - خداوند ، ذات جامع تمام كمالات - اللّه اسم ذات واجب الوجود ، به اعتبار جامعيت صفات ذاتيه و نعوت كماليه در حضرت علم و عين و در مرتبت افعال و آثار است . خواجه عبد اللّه انصارى گويد : الهى در الهيّت يكتايى و در احديّت بىهمتايى و در ذات و صفات از خلق جدايى . متّصف به بهايى . متّحد به كبريايى . مايهى هر بينوا و پناه هر گدايى ، همه را خدايى . تا دوست كه رايى .در چشم منى روى به من ننمايى * اى جان و دل و ديده و اى بينايىو اندر دلمى و هيچ به من نگرايى * چون از دل و ديده در كنارم نايىكشف الاسرار ، 10 / 243