يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 4 ) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ( 5 ) وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنْجاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ وَ يُذَبِّحُونَ أَبْناءَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ ( 6 )
وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ ( 7 )
ترجمه :
( 14 / 7 - 2 )
اين همان خدايى است كه هر چه در آسمانها و زمين است همه ملك اوست و واى بر كافران از آتش قهر و عذاب سخت خدا .
كافران يعنى آنان كه زندگانى دنيا را بر آخرت مقدّم و محبوبتر دارند و خلق را از راه خدا برگردانند و آن راه راست را به شك و شبهات كج كنند ، آنان در گمراهى ( و از سعادت و رحمت خدا ) بسيار دورند .
و ما هيچ رسولى در ميان قومى نفرستاديم مگر به زبان آن قوم تا بر آنها ( معارف و احكام الهى را ) بيان كند ( و بر امّت اتمام حجّت شود ) آنگاه خدا هر كه را خواهد به ضلالت ( وامىگذارد ) و هر كه را خواهد به مقام هدايت مىرساند و او خداى مقتدر و داناست ( و همه كارش از روى حكمت و مصلحت است )
و ما موسى عمران را با آيات خود فرستاديم و به او دستور داديم كه قومت را از ظلمات جهل و گمراهى بيرون آور . و به عالم نور رسان و روزهاى خدا را به ياد آنها آر كه اين يادآورى بر هر شخصى كه ( در بلا و نعمت ) صبور و شكرگذار است دلايل