خداى مهربان كافر مىشوند بگو او خداى من است و جز آن خدايى نيست و من بر او توكّل كردهام و روى اميدم همه به سوى اوست .
تفسير
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ
خداوند روزى نباتى و حيوانى و انسانى را به هر كه بخواهد گسترش مىدهد و يا تنگ مىگرداند .
وَ فَرِحُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتاعٌ
و آنان ( كافران ) به زندگانى دنيا دلخوش شدند ، در حالى كه زندگانى دنيا در جنب آخرت ، يا بين حيات آخرت چيزى نيست مگر چيز اندكى كه تمتع و بهرهى اندكى نيز در بردارد .
وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ
كافران گويند : اگر نشانهاى از پروردگارت نازل مىشد ، گويا كه آنها هيچ نشانهاى از نشانهها را نديدهاند ، چون آنها كور بودند و آنچه را هم كه مىديدند يا حمل بر سحر مىكردند يا امرى جادو مىدانستند .
قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ
بگو خداوند هر كه را بخواهد گمراه مىكند ، بدينگونه كه او را از نظر كردن در عواقب كار و نيز در دعوت دعوتكننده و در آيات و نشانههاى او كور و نابينا قرار مىدهد ، لذا هدايت و گمراهى به وجود آيه و نشانه و عدم آن مربوط نيست .