يَدْخُلُونَها وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ
خودشان داخل بهشت مىشوند ، و هر كس از پدران و همسران و ذريّههايشان كه صالح باشند به تبعيّت آنان وارد بهشت مىشوند .
پس مقصود از صالح بودن در اينجا فاسد نبودن و استعداد براى صالح حقيقى شدن است ، و گرنه اگر بالفعل خودشان صالح باشند داخل بهشت مىشوند ، و به اين امر احتياج پيدا نمىكنند كه به تبعيّت غير خودشان وارد بهشت گردند .
وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ
ملائكه از درهاى قصرهايشان در بهشت بر آنان وارد مىشوند در حالى كه مىگويند :
سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ
سلام ( صلح و آرامش ) بر شما كه شكيبايى ورزيديد پس چه خوب سر انجامى داريد .
دربارهى غرفههاى مؤمنين و قصرهاى آنان و چگونگى زيارت ملائكه از آنان در اخبار به تفصيل ذكر شده است .
هامش
لذا حافظ گفت :من كه هر روزم بهشت عدن يكسر مىدهند * وعده فرداى زاهد را چرا باور كنمكه منظور نفى بهشت عدن فردا نيست ، بلكه از هم امروز آغاز مىشود و تا ابد ادامه دارد و آيه بعدى كه مىفرمايد ملائك ( جلوههاى جمال و عشق و ارادات عينى و ملكوت باطنى ) وارد مىشوند جنبه عرفانى كلام حافظ را تأييد مىكند .