آسمان ، آبى نازل كرد كه در هر رودى به قدر وسعت و ظرفيّتش سيل آب جارى شد و بر روى سيل كفى برآمد چنانچه فلّزاتى را نيز كه براى تجمّل و زينت ( مانند طلا و نقره ) يا براى اثاث و ظروف ( مانند آهن و مس ) در آتش ذوب كنند . خدا اينگونه كفى كه بر آب ظاهر مىشود براى حقّ و باطل مثل مىزند كه ( باطل آن چون ) كف به زودى نابود مىشود و امّا آن آب و فلزّ كه به خير و سود مردم است در زمين مدّتى باقى مىماند .
خدا مثل آنها را براى فهم بدين روشنى بيان مىكند . آنان كه دعوت حقّ را اجابت كرده و به خدا ايمان آوردند بر آنها بهترين پاداش و خوشترين زندگانى است و آنان كه اجابت نكردند اگر مالك دو برابر آنچه بر روى زمين است باشند آن را فداى آسايش خود كنند ( مگر از عذاب خدا برهند ) و آنها را حساب سخت و جايگاه دوزخ باشد كه بسيار بد آرامگاهى است .
تفسير
قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ
در جواب اين كه پروردگار آسمانها و زمين كيست بگو : خدا ، يعنى جواب آنها را چنين بده ، چون جز اين جوابى ندارند .
قُلْ أَ فَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ
بعد از اعتراف به ربوبيت خدا بر آسمانها و زمين از باب سرزنش و توبيخ به آنها بگو آيا جز خدا براى خود دوستانى گرفتيد ؟