ما تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى
خداوند مىداند كه هر آبستنى مادهاى چه بار دارد ، و از هر نوعى از حيوان عدد بار و مذكّر و مؤنث و زيبا و زشتش را مىداند .
وَ ما تَغِيضُ الْأَرْحامُ
غيض رحمها در اخبار به نقصان عدد ايّام حمل از نه ماه و به عدم حمل تفسير شده است ، و به مطلق نقص نيز تفسير شده است خواه در عدد ايّام باشد يا در خلقت ، يا در نقص رحم به سبب عدم حمل ، يا در اسقاط جنين قبل از كامل شدن .
بنابراين جائز است كه
ما تَحْمِلُ
را حمل بر مدّت حمل كنيم كه لفظ
ما
مصدريّه يا موصوله باشد .
وَ ما تَزْدادُ
آنچه كه از نه ماه زيادتر گردد ، يا مقصود مطلق زيادى در خلقت يا در عدد ايّام يا در عدد بارى است كه به آن آبستن شده به اين كه به دو تا يا سه تا آبستن شده باشد .
و در اخبار وارد شده كه به تعداد روزهايى كه زن در ايّام آبستنى خون مىبيند به همان مدّت بر نه ماه دوران باردارى او افزوده مىشود .
وَ كُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ
هر چيز نزد خدا اندازهاش معيّن است كه نه فراتر از آن مىرود و نه از آن كم مىشود .
عالِمُ الْغَيْبِ
عالم و دانا به چيزهايى است كه از ادراكات بشرى غايب است .