كنندهاى است در زمان تو ، و زمان بعد از تو ، و معناى انذار گذشت و اين كه رسول مانند كسى است كه از خواب بيدار مىكند ، و از پرتگاهها و جاهاى ترسناك كسى را مىترساند كه در صحرايى قرار گرفته كه در آن راهى به آبادى ندارد و در آن صحرا درندگان زياد ، و مارهاى سمى مهلك و چيزهاى موذى قوى وجود دارد ، و آن شخص كه در چنين صحرايى گير كرده از گمراهى خود و هلاككنندههاى آن صحرا خبر ندارد .
پس آنگاه كه بيدار گشته و به انذار پى برد ناگزير در جستجو و طلب كسى برمىآيد كه بتواند او را به راه آبادى رهنمون شده و از آن صحرا خارج ساخته و نجات دهد ، و آن دلالتكننده و راهنما همان هادى است كه او را به آبادى مىرساند .
اللَّهُ يَعْلَمُ
جمله استينافيه است جهت اظهار كمال علم و قدرت خداوند در مقابل خدايانى كه در كمال عجز و جهل هستند تا حجّت و دليل بر صحّت دعوت رسول خدا و بطلان دعوت آن خدايان باشد .
هامش
عنايت خوانندگان عزيز قرار بگيرد انشاءالله : ( 1 ) سليم بن قيس هلالى راجع به حديث قيس بن سعد با معاويه چنين گويد : قيس گفت : خداوند اين آيه را دربارهى على عليه السّلام نازل نمود . ( البرهان فى تفسير القرآن ) ( 2 ) مسعدة بن صدقه از امام صادق عليه السّلام و ايشان از پدرش و آن بزرگوار نيز از جدّش امير المؤمنين عليه السّلام چنين روايت كند كه فرمود : اين آيه دربارهى ما نازل يافته است زيرا پيامبر فرمود : من منذر و ترساننده هستم و تو يا على هادى مىباشى . ( تفسير عيّاشى )