روى همين جهات است كه كفّار در حال تعجّب و شگفتزده گفتند : آيا وقتى كه ما مرديم دوباره زنده مىشويم ، كه مرگ را به اعتبار مرگ بدن به خودشان نسبت دادهاند ، و گفتند
كُنَّا تُراباً
كه خاك بودن و فساد را به سبب خاك شدن بدن نيز به خودشان نسبت دادهاند ، در حالى كه اگر آنها مىدانستند كه بدن مرتبهى نازل از انسان بلكه حجاب و قيد او است ، و اين كه انسان حقيقت مجرّد ، و منزّه از فساد و به طور جاويد و دايم باقى ماندنى است چنين سخنى را بر زبان نمىآوردند .
أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ
اينان كسانى هستند كه به پروردگارشان كافر شدند ، و نيز به قدرت و گستردگى ، و نعمت رساى او در حقّ انسان ، و توسعه و بسط او بر حسب مراتب عالم كفر ورزيدند .
وَ أُولئِكَ الْأَغْلالُ
و آنها زنجيرهاى قهر و عذاب كه از طبع و نفس حيوانى ناشى مىشود
فِي أَعْناقِهِمْ
به گردن دارند كه نمىتوانند سرهايشان را به سوى بالا بلند كنند تا مقامات انسان را بدانند و آن وقت بفهمند كه فساد بدن انسان را فانى نمىكند بلكه او را تقويت مىنمايد .
وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ
كافران از تو تقاضاى تعجيل در عذاب و عقوبت مىكنند
قَبْلَ الْحَسَنَةِ
بدون اين كه آمرزش و حسنه