وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ ( 10 ) لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَهُ وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ ( 11 )
ترجمه :
( 13 / 11 - 5 )
و اگر تو را جاى تعجّب به كار منكران است قول منكران معاد است كه مىگويند : آيا ما چون خاك شديم باز از نو خلق خواهيم شد ؟ ! اينان هستند كه به خداى خود كافر شدند و هم اينان زنجيرهاى قهر و عذاب بر گردن خود نهادند و هم اينان اصحاب دوزخ و در آن همواره معذّبند ،
اى رسول ما كافران به جاى آمرزش و احسان به تمسخر از تو تقاضاى تعجيل در عذاب مىكنند ؟ در صورتى كه چه عقوبتها بر امّتان كافر گذشته رسيد ( مگر اينان عبرت گرفته و از كفر به ايمان گرايند تا خدا از جرمشان درگذرد ) كه خدا بر ظلم خلق هم بسيار صاحب عفو و مغفرت است و هم صاحب قهر و انتقام سخت ،
و باز به طعنه مىگويند كه چرا بر او آيت و معجزهاى نفرستاد ( بايد بدانند كه ) تنها وظيفهى تو اندرز و ترسانيدن خلق ( از نافرمانى خدا ) است و هر قومى را از طرف خدا راهنمايى است ( در اخبار و تفاسير بسيار راهنما به على عليه السّلام تفسير شده است ) ،
تنها خدا مىداند كه بار حمل آبستنان عالم چيست و در رحمها چه نقصان و چه زيادت خواهد يافت و مقدار هر چيز در علم ازلى خدا معيّن است .
اوست