تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 605

مساهمون:

ص٦٠٥
و آيات و نشانه‌هايى را كه دلالت بر قدرت صانع و خالق آن‌ها دارد تفصيل داده . . . مىفهميد كه آن آيات و نشانه‌ها صانع دانا و حكيم و توانا دارد كه همه به سوى او برمىگرديد ، و پس از اين علم به لقاى پروردگارتان يقين و ايمان مىآوريد .
بِلِقاءِ
« 1 »
رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ
كه اگر شما به لقاء پروردگارتان يقين پيدا كنيد عمل شما طورى مىشود كه خدا را خشنود مىسازد ، نه اين كه او را به خشم آورد .
وَ هُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ
او خدايى است كه زمين را بگسترانيد تا براى نبات و حيوان توليد آسان گردد ، و زندگى آن‌ها با كاملترين وجه صورت بگيرد .
وَ جَعَلَ فِيها رَواسِيَ وَ أَنْهاراً
« 2 » در روى زمين كوههايى ثابت گذاشت تا خارج شدن آب از زير آن‌ها آسان شود ، و آب بر روى زمين جارى گردد و زراعتها و درختان را سيراب سازد ، و روى همين جهت است كه نهرها و كوهها را با هم يك جا ذكر نمود .
هامش
( 1 ) لقاء - ديدار ، برخورد ، ملاقات . نزد اهل معرفت عبارت از ظهور معشوق است ، چنانچه عاشق را يقين حاصل شود كه اوست كه به صورت آدم ظهور كرده است . طمع ديدار دوست ، صفت مردان است باش تا فردا بنده بر مائده‌ى خلد نشيند ، شراب وصل نوش كند ، طوبى ، و زلفى و حسنى بيند ، به سماع و شراب و ديدار رسدوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌقيامة / 22 ( 2 ) اين آيه اشاره مىكند به آثار و علايمى كه در زمين آفريده شده است . ( مترجمين )