ترجمه :
( 11 / 109 - 105 )
در آن روز هيچ كس جز به فرمان خدا سخن نگويد پس خلق بر دو فرقه شوند برخى شقى و بد روزگارند و بعضى سعيد و خوشبخت ،
امّا اهل شقاوت همه را در آتش دوزخ در حالى كه آه و ناله حسرت مىكشند در ؟ ؟ افكندن ،
آنها در آتش دوزخ تا آسمان و زمين باقى است جاودانند مگر آن كه مشيّت خدا بخواهد نجاتشان دهد كه البتّه خدا هر چه خواهد مىكند
و امّا اهل سعادت تمام در بهشت ابد تا آسمان و زمين باقى است مخلّدند مگر آنچه مشيّت پروردگار باشد كه عطايش ابدى و ناگسستنى است ،
پس تو اى رسول ما بىشكّ بدان كه آنچه اينان به پيروى و تقليد پدرانشان پرستند باطل است و ما آنچه سهم عذاب اين مشركان است به حدّ كامل خواهيم داد .
تفسير
يَوْمَ
روزى كه آن روز بيايد بنابراين كه فاعل ( يأت ) يا به لفظ ( يوم ) كه اضافه شده برگردد ، يا به يوم مشهود برگردد ، و كلمه ( ياتى ) با اثبات ياء حذف ياء هر دو خوانده شده كه به وصل نيز حكم وقف را دادهاند .
يَأْتِ لا تَكَلَّمُ
به معناى ( لا تتكلّم ) است يعنى سخن نمىگويد
نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ
هيچ نفسى سخن نمىگويد مگر به اذن خدا ، زيرا كه سلطنت تامّ و مالكيّت كامل تنها از او ظهور پيدا مىكند به نحوى كه نسبت همه به خداى تعالى نسبت قوا و جوارح به نفس