تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 377

مساهمون:

ص٣٧٧
بر آن‌ها دليل و حجّتى نازل نكرده مىخواهيد ؟ نه ولىّ امر كه از جانب خداست .
مِنْ شَيْءٍ
از عذاب
لَمَّا جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ
آنگاه كه فرمان پروردگار تو به عذاب و نابودى آن‌ها آمد ،
وَ ما زادُوهُمْ
خدايان آن‌ها چيزى جز حسرت و نابودى بر آن‌ها نيفزود ،
غَيْرَ تَتْبِيبٍ
غير از نابودى و حسرت .
وَ كَذلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذا أَخَذَ الْقُرى وَ هِيَ ظالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ
اين چنين از بين بردن و ريشه‌كن كردن مردمان آن قريه‌ها به طور كلّى نتيجه سختگيرى پروردگار تو نسبت به اعمال ظالمانه آنانست .
أَلِيمٌ شَدِيدٌ
سختگيرى خدا دردناك و شديد است . زيرا خداى تعالى به ظالم و ستمگرى كه از خدا روى گردانيده و به شيطان روى آورده است مهلت مىدهد تا جهات فريب خوردن و گمراهى تمام گشته و استحقاق كمال عقوبت را پيدا كند .
إِنَّ فِي ذلِكَ
در اين سختگيرى و هلاك كردن كه در امّت‌هاى پيشين واقع شده است .
لَآيَةً لِمَنْ خافَ عَذابَ الْآخِرَةِ
آيتى است براى كسى كه از عذاب آخرت بترسد ، و اين وقايع اگر چه در دنيا واقع شده است ولى از تصرّف غيب و نمونه‌هاى آخرت است .
ذلِكَ
روز آخرت و مذكّر آوردن ضمير باعتبار خبر است
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 377 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى