تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 367

مساهمون:

ص٣٦٧
إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ
وقتى كه اراده را به خودش نسبت داد از استقلال اراده تبرّى جست و گفت :
وَ ما تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ
در دعوت و كار نظر به خود و نيرو و قوّه خود ندارم ، و نيز در غايت و هدف به غير پروردگارم نظر ندارم . بنابراين آيه اشاره به تبرّى جستن از نيروى خود و بيزارى از نظر كردن به هدف و غايتى جز مولايش مىباشد .
وَ يا قَوْمِ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقاقِي
اى قوم ضدّيت با من شما را به كارهاى بد وادار نكند .
أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صالِحٍ وَ ما قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ
اگر زمان امّت‌هاى پيش اگر از شما دور باشد و از آن‌ها عبرت نگيريد چون آثار هلاكت ناشى از نافرمانى آن‌ها را نمىبينيد قوم لوط كه از زمان شما دور نيست ، آثار آن‌ها را مىبينيد و اخبارشان را مىشنويد ، پس از آن‌ها عبرت بگيريد و از مثل افعال آن‌ها كه با پيامبرشان مخالفت كردند اجتناب نماييد و اين گفتار تهديد آن‌هاست كه امّت‌هاى پيشين به علّت مخالفت با رسولشان به هلاكت رسيدند .
وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
تفسير اين جمله در همين سوره گذشت .