و خوارى بر كدام يك از من و شما مىآيد و دروغگوى ما كيست ؟ پس شما منتظر ( نزول عذاب خدا ) باشيد كه من هم ( بر خود لطف و بر شما قهر حقّ را ) منتظرم ،
و هنگامى كه حكم قهر ما فرا رسيد ما شعيب و كسانى كه به او ايمان آوردند به لطف و مرحمت خود نجات داديم و ستمكاران امّت او را صيحه عذاب فرا گرفت كه صبحگاه همه در ديار خود هلاك شدند ،
چنان هلاك شدند كه گويى هرگز در آن ديار نبودند ( اى مردم شما ) آگاه باشيد كه اهل مدين هم مانند كافران قوم ثمود از رحمت خدا دور شدند .
تفسير
قالُوا
پس از آن كه ديگران توانايى احتجاج با شعيب را نداشتند گفتند :
يا شُعَيْبُ ما نَفْقَهُ كَثِيراً مِمَّا تَقُولُ
گفته شعيب را مسخره كردند و با اين گفتار خودشان او را تهديد نمودند و گفتند كه ما سخنان تو را نمىفهميم .
وَ إِنَّا لَنَراكَ فِينا ضَعِيفاً
« 1 »
وَ لَوْ لا رَهْطُكَ لَرَجَمْناكَ وَ ما أَنْتَ عَلَيْنا بِعَزِيزٍ
تو در بين ما ضعيف هستى و اگر طايفه تو نبود ، تو را سنگسار مىكرديم ، و تو بر ما عزيز نيستى كه عزّت وجودت ما را از كشتن و سنگسار كردن تو منع نمايد .
قالَ يا قَوْمِ أَ رَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ
شما در حقّ من ملاحظه طايفه مرا مىكنيد و ملاحظه خداى مرا نمىكنيد ، خدايى
هامش
( 1 ) تنوير المقياس : يعنى نابينا و كور هستى ، ابو الفتوح : ضعيف و بىبار .