بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ
آنچه كه براى شما از كسبهايتان مىماند ، كه در آن بخل و كمفروشى مرتكب نشدهايد ، براى شما بهتر است . و نسبت اين باقى مانده به خدا براى اشاره به اين است كه آن كس كه عطا مىكند خداست .
و اين كه كسبها همه وسايل عطا كردن خدا است تا پوششى بر عطاى او باشد تا مردم از كسبها منصرف نشوند .
يا مقصود اين است كه آن باقيمانده از فطرت الهى و لطيفهى سيّاره انسانى و عقل و جنودش بعد از احاطهى نفس و شهوات آن احاطهى شيطان و فريب دادن و احاطه جهل و لشگريانش به كشور ( وجودتان ) براى شما بهتر است از قضا شهوات و آرزوها كه شيطان آنها را زينت داده است .
يا مقصود اين است آنچه كه خداوند براى شما گذاشته مانند جانشينانش در زمين كه شما را به سوى خدا فرا مىخوانند بهتر است براى شما از رؤساى گمراهى شما ، و اين گفتار از پيامبر خدا اشاره به خودش مىباشد « 1 » .
هامش
( 1 ) ملّا محسن فيض كاشانى در تفسير صافى از حضرت باقر عليه السّلام نقل كند كه اوّلين سخنى كه قائم ( عجّل اللّه فرجه ) بعد از خروجش مىگويد : اين آيه است و سپس مىگويد : من بقيّة اللّه و حجّت او و خليفهاش بر شما هستم و هيچ كس بر او درود نمىفرستد مگر آن كه بگويد : ( السلام عليك يا بقية الله فى ارضه ) براى شرح بيشتر به سفينة البحار و دائرة المعارف تشيّع مراجعه شود .