قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ
از امام باقر عليه السّلام روايت شده « 1 » كه وقتى نوح عليه السّلام هسته را مىشكست قومش كه از پيش او مىگذشتند به او مىخنديدند و مسخره مىكردند و مىگفتند باغبان و درختكار شده است تا وقتى كه درخت بزرگ شد و نوح عليه السّلام آن را بريد و تراشيد .
گفتند : كه نوح عليه السّلام نجّار شده ، سپس آن چوبها را با هم تركيب نمود و مشغول درست كردن كشتى شد مىخنديدند و مسخره مىكردند و مىگفتند در زمين خشك و صحرا ملّاح و كشتيبان شده است .
و گويا كه خداوند اجمالا به مسخره كردن آنها اشاره نمود است ، و گرنه مسخره كردن آنها منحصر به اين موارد نبود ، بلكه چنانچه نقل شده است به انواع مسخرهها مىپرداختند .
قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُونَ
نوح عليه السّلام گفت اگر شما ما را مسخره كنيد ما هم شما را مسخره خواهيم كرد همانطور كه شما مىكنيد ، و اين چنين است شأن هر محقّ و مبطل .
زيرا كه هر كس ديگرى از راه و روشن خودش خارج بداند او را مسخره خواهد كرد ، ولى مسخره كردن از جانب محقّ عقلى است و از جانب مبطل خيالى نفسانى است .
هامش
( 1 ) تفسير صافى : 2 صفحه 433 - تفسير برهان : 2 صفحه 218 جلد 12 - اصول كافى : 8 صفحه 283 جلد 425 .