تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 307

مساهمون:

ص٣٠٧
مىدهيد .
إِنَّما يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ
فقط خداوند اگر بخواهد عذاب بر شما مىآورد نه غير خدا .
إِنْ شاءَ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ
و شما نمىتوانيد از عذاب خدا فرار كنيد ، پس به مبارزه طلبى جرأت پيدا نكنيد .
وَ لا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ
اگر من بخواهم شما را پند و اندرز دهم سود به حال شما ندارد ، اين گفتار نوح عليه السّلام از باب تأسف و حسرت خوردن بر آن‌ها است كه از دعوت نوح عليه السّلام روى برگردانند ، و آوردن ادات شكّ و اين كه اگر بخواهيم به شما پند دهم سودى به شما ندارد با اين كه آن‌ها را پند و اندرز داده بود ، و زياد هم آنان را نصيحت كرده بود براى اشعار به اين است كه آن‌ها به جهت نهايت بعد و دورىشان گويا كه پند و اندرزى صورت نگرفته يا اين كه نبايد نوح عليه السّلام اراده نصيحت آنان را بكند .
إِنْ كانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ
جزاى شرط اوّل ( إنّ اردت . . . ) بقرينه ( لا ينفعكم نصحى ) محذوف است ، و جزاى شرط دوّم به قرينه مجموع شرط و جزاى اوّل محذوف است .
هُوَ رَبُّكُمْ
تعليل سود نداشتن پند و اندرز است هنگامى كه خداوند گمراهى آن‌ها را مىخواهد ،
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
تعليل تهديد از عذاب است .
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ
خداوند به نوح عليه السّلام مىگويد : آيا آن‌ها