ترجمه :
پس از آنكه ماههاى حرام ( ذىقعده و ذىحجّه و محرم و رجب ) گذشت ، آنگاه مشركين را هرجا يابيد به قتل رسانيد و آنها را دستگير و محاصره كنيد و از هر سو در كمين آنها باشيد چنانچه از شرك توبه كرده نماز اسلام را به پا داشتند و زكات دادند پس از آنها دست بداريد و توبه آنان را بپذيريد كه خدا آمرزنده و مهربان است ،
و هرگاه يكى از مشركان پناه آورد كه از دين آگاه شود ، به دو پناه ده تا كلام خدا را بشنود . پس از شنيدن سخن خدا او را بىهيچ خوف و انديشه به مأمن و منزلش برسان زيرا كه اين مشركان مردم نادانند اگر ايمن شده آيات خدا را بشنوند ، باشد كه ايمان آرند ،
چگونه با مشركانى كه عهد خدا و رسول شكستند خدا و رسولش عهد آنان را نگهدارند ( البتّه با عهدشكن نبايد عهد نگهداشت ) ليكن با آن مشركان كه در مسجد الحرام عهد بستهايد تا زمانى كه آنها بر عهد خود پايدارند . شما هم بر عهد آنها بپاييد كه خدا پرهيزكاران را ( كه به عهد وفا مىكنند ) دوست دارد .
چگونه با مشركان عهدشكن وفاى به عهد توان كرد ؟ در صورتى كه آنها اگر بر شما مسلمانان پيروز شوند مراعات هيچ علاقهء خويشى و عهد و پيمان نخواهند كرد و به زبانبازى و سخنان فريبنده شما را خوشنود مىسازند در صورتى كه جز كينهء شما را ندارند و بيشتر آنان فاسق و نابكارند .
تفسير :
فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ
هنگامى كه ماههاى حرام پايان يافت . مقصود همان ماههاى سياحت است كه خداوند آنها را حرام قرار داده تا مشركين در امان باشند .