خداوند نعمت قومى را به سبب تغيير احوالشان تغيير مىدهد .
و ليكن خداوند چنين فرمود :
بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّراً نِعْمَةً أَنْعَمَها عَلى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ
آوردن عبارت « لم يك مغيّرا » براى اين است كه علاوه بر رساندن مطلب افادهء حصر نيز بكند ، و تغيير را نيز از خدا نفى كرده باشد ، نه اين كه بطور صريح و ابتداء نسبت تغيير به او داده شود .
وَ أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
پس گفتار بد آنان را مىشنود ، و مىداند كه آنها حالات خوبشان را تغيير دادند ، پس عادت خدا نيز بر اين جارى شده است كه نعمتش را تغيير دهد .
كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ
يعنى اين تغيير حالت كه در پى تغيير نعمت از جانب ماست به خاطر خصلت آل فرعون است ، تكرار سخن جهت تأكيد و مطلوب بودن آن در حين غضب است .
وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ كُلٌّ كانُوا ظالِمِينَ
و چون تكرار جهت مبالغه و براى اعلام شدّت خشم است ، مبالغه نمود ، و « كفروا » را به « كذّبوا » تبديل كرد . و گفت : آنها كه پيش از ايشان بودند ، آيات خدا را تكذيب كردند .
« فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ كُلٌّ كانُوا ظالِمِينَ »
در نتيجه آنها را به علّت گناهانشان هلاك كرديم و آل فرعون را غرق گردانيديم ، و همگى از ستمكاران بودند ، اين سخن از باب مطلوب بودن تطويل و رسوا نمودن در مقام غضب است .