أَنْفَقْتَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ما أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 63 )
ترجمه :
پس تو اى رسول ما چون با آنان مشغول كارزار شدى با تهديد و مجازات و اندرز ، آنان و پيروانشان را پراكنده ساز ، باشد كه زشتى نقض عهد را متذكّر شوند ،
و چنانچه از خيانتكارى گروهى مىانديشى در اين صورت تو نيز منصفانه فسخ عهد را به آنان اعلام كن خدا خيانتكاران را دوست ندارد ،
كافران هرگز نپندارند كه به كفر خويش پيش افتادند بلكه آنها پيوسته زبونند و هرگز خدا را زبون نتوانند كرد ،
و شما اى مؤمنان در مقام مبارزه با آنها خود را مهيّا سازيد . و آنچه در راه خدا صرف مىكنيد ، خدا تمام را به شما عوض خواهد داد . و هرگز به شما ستم نخواهد شد .
و اگر دشمنان به صلح و مسالمت تمايل داشتند تو نيز مايل به صلح باش ، و از مكر دشمن مينديش و بر خدا توكّل كن و كار خود را به او واگذار ، كه خدا شنواى دعاى مؤمنان و دانا به صلاح خلق است ،
و اگر دشمنان به فكر فريب دادن تو باشند البتّه مطمئن باش كه خدا تو را كفايت كند . اوست كه به نصرت خود و يارى مؤمنان ، ترا مؤيّد و منصور گردانيد ،
دلهاى مؤمنان را نسبت بهم الفت داد ، دلهايى كه اگر تو با تمام ثروت روى زمين مىخواستى الفت دهى نتوانستى ، ليكن خدا قلوب آنها را نسبت به هم الفت داد كه او بر هر كار مقتدر و به اسرار و مصالح امور مردم داناست .
تفسير
فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ
پس اگر آنان را آمادهء