فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ بِآياتِنا
مقصود از « آيات » آيات « 1 » نهگانه است .
فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ
چون با وجود اين معجزات استكبار ورزيدند و همان ايشان را از ايمان خارج كرد با « فاء » عطف نموده تا تفصيل آن باشد .
فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا إِنَّ هذا لَسِحْرٌ مُبِينٌ قالَ مُوسى أَ تَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَكُمْ
پس چون حقّ از سوى ما بر آنان مقرّر شد آنان آن را سحر دانسته گفتند : اين جز سحرى آشكار نيست . موسى گفت : آيا شما به حقّ مىگوئيد سحر و جادو است . بنا بر اين بيان مفعول حذف شده است ، و يا معنى آيه چنين است : آيا از حقّ عيب مىگيريد ؟ ! در اين صورت استفهام براى انكار است .
أَ سِحْرٌ هذا
آيا اين سحر است ؟ ! اين بيان انكار سحر بودن آن است .
وَ لا يُفْلِحُ السَّاحِرُونَ
اين جمله حال است بنا بر اينكه در بعد از واو حاليّه جملهء حاليّه با مضارع منفى به « لا » شروعش است يا اينكه در تقدير مبتداء گرفته شود يعنى در حالى كه ساحر را كاميابى نيست .
قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَلْفِتَنا
آنان گفتند : آيا آمدى كه ما را منصرف سازى .
عَمَّا وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا وَ تَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِياءُ فِي الْأَرْضِ
هامش
( 1 ) آيات نهگانه منظور معجزات موسى است كه شامل عصا ، يد بيضاء ، خون شدن آب نيل ، قورباغه ، ملخ ، فوت فرزند اول است مىباشد .