تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 361

مساهمون:

ص٣٦١
آوردن آن كمك بگيريد فراخوانيد .
مِنْ دُونِ اللَّهِ
چنانچه ادّعا كرديد كه قرآن از جانب غير خدا است .
إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
اگر در دعوى افتراى خود صادق هستيد .
بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ
بلكه آنان آنچه را كه نمىدانستند انكار كردند ، علم كامل به چيزى تشبيه به چيزى شده كه از جميع اطرافش مورد احاطه قرار گرفته به نحوى كه احاطه‌كننده چيزى كم نياورده ، پس اين معنى اشعار به اين دارد كه چيزى كه بطلان آن ثابت و معلوم نشده ، نه به علم يقينى عيانى ، و نه با علم برهانى ، و نه با علم سماعى با تقليد از كسى كه صدق آن را به يكى از اين راهها مىداند ، چنين چيزى را انكار كردن مذموم است . بنابراين انكار بعضى چيزها كه موافق عادات و رسومشان نيست به عنوان تعصّب دينى و حفظ اسلام و عقايد مسلمين ، اصلا كار صحيحى نيست .
وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ
يعنى انكار كردند چيزى را كه علم به آن نداشتند و مصاديقش را نديده بودند تا بطلانش را مشاهده كنند ، پس اين جمله عطف بر « لم يحيطوا » يا بر « كذّبوا است ، يا حال است . ممكن است مقصود تهديد آنها به آوردن مصاديق آنچه كه در قرآن است ، باشد يا آنچه كه در اخبار نبىّ صلّى اللّه عليه و آله يا آنچه كه در اخبار به ولايت على عليه السّلام است ، باشد . يا مقصود از آنچه كه به علم آن احاطه ندارند ، قرآن يا نبوّت است ، و مقصود از تأويل