و دعوت را بپذيرد و هدايت يابد ؟ پس فرمود : براى كسانى كه نيكى كنند عاقبت و سر انجام نيكويى است . يا ثواب نيكويى است ، و اصل نيكويى و احسان قبول ولايت است ، و هر قول يا فعل يا حالت و اخلاقى كه براى انسان از جهت ولايت پديد مىآيد احسان است ، زيرا كه نيك و خوب حقيقى همان ولايت مطلقه است كه مظهرش على عليه السّلام است ، و خوبى ولايتهاى جزيى به سبب خوبى آن ولايت است ، و هر كسى كه به سبب بيعت خاصّ به على عليه السّلام بدون واسطهء يا با واسطهء اولياء جزء متّصل شود ، صاحب حسن مىشود .
مقصود از احسان نيز در اينجا همين است ، و هر كس كه صاحب حسن و نيكى گرديد و ريسمان اتّصالش گسسته نگرديد ( چنين اتّفاقى جز بسيار اندك نمىافتد ) . اتّصال بشرى او بسبب اتّصال ملكوتى و جبروتى به ملكوت و جبروت على عليه السّلام متّصل مىشود كه همان سر انجام و عاقبت نيك و ثواب نيك است كه از آن بهتر و خوبتر وجود ندارد .
وَ زِيادَةٌ
و اين فزونى و زيادى از لوازم اتّصال به ملكوت ولىّ امر است و آن عبارت از راحتى در دنيا و خلاصى از رنجها و دردهاى دنيا و بهشت و نعمتهاى آن در آخرت مىباشد . و آنچه كه ما ذكر كرديم اختلاف اخبار در تفسير اين جمله را از بين مىبرد .
وَ لا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ
و غبار صورتهاى آنان را نمىپوشاند .