است ، زيرا كه اطمينان به حيات دنياى پست ، به حيات علياء ضرر مىرساند و آن را فانى مىسازد .
وَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ آياتِنا غافِلُونَ
از قبيل عطف مسبّب بر سبب است يعنى به سبب آنكه اميدوار به لقاى ما نبودند از آيات ما غفلت ورزيدند .
أُولئِكَ
تكرار مسند اليه و تعبير از آن به اسم اشاره به جهت تصوير آنها و استحضارشان به اوصاف مذكور است .
مَأْواهُمُ النَّارُ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ
چنين كسانى به خاطر اعمالى كه انجام مىدهند جايگاهشان آتش دوزخ است . زيرا كه غافل هر چه كسب كند او را به مراتب پست و دوزخ مىكشاند اگر چه كسب او به صورت نماز و روزه باشد .
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا
كسانى كه با بيعت عامّ يا بيعت خاصّ ايمان آوردند .
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و به بيعت خاصّ و شرائط آن عمل كردند ، يا شرائط بيعت خاصّ و اعمالى كه به آنها مكلّف شده بودند بجاى آوردند .
يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ
در آن صورت ربّ مضاف آنان كه ولىّ امر آنهاست . ايشان را به سوى ملك و ولايتش رهبرى مىكند ، اين معنى بنا بر آن است كه عمل صالح را بيعت خاصّ بدانيم ، ولى اگر عمل صالح را تكليف بدانيم معنى عبارت اين است كه :
ولى امر آنها كه رب مضاف است ايشان را به ملكوتشان رهبرى مىكند .