ترجمه :
و هيچ مالى كم يا زياد انفاق نكنند و هيچ وادى نپيمايند جز آنكه در نامهء عمل آنها نوشته شود تا خداوند بسيار بهتر از آنچه كه كردهاند به آنها اجر عطا فرمايد
و هنگام جنگ نبايد مؤمنان همگى بيرون رفته رسول را تنها بگذارند پس چرا از هر طايفهاى جمعى براى جنگ بيرون رفته گروهى نزد رسول براى آموختن علم مهيّا نباشند تا آن دانشى كه آموختهاند به قوم خود بياموزند كه قومشان هم شايد خدا ترس شده از نافرمانى خدا حذر كنند ،
اى اهل ايمان با كافران از هر كه با شما نزديكتر است شروع به جهاد كنيد و بايد كفّار در شما درشتى و نيرومندى و پايدارى حسّ كنند و بدانيد كه خدا هميشه يار پرهيزكاران است
و هرگاه سورهاى نازل شود برخى از همين منافقين هستند كه از روى انكار به ديگران مىگويند اين سوره بر ايمان كدام يك افزود ؟ پس آنان كه به حقيقت اهل ايمانند همه را بر ايمان بيفزود و بشارت و سرور بخشيد
و امّا آنان كه دلهاشان به مرض شكّ و نفاق مبتلاست هم بر خبث ذاتى آنها افزود تا به حال كفر جان دادند .
تفسير
وَ لا يُنْفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً وَ لا يَقْطَعُونَ وادِياً إِلَّا كُتِبَ
هيچ مال كم و زياد را در راه خدا انفاق نمىكنند و هيچ آبادى را طى نمىكنند مگر اينكه اين مطلب در نامهء اعمال آنها ثبت و ضبط مىشود .
لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
خداوند به