تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 231

مساهمون:

ص٢٣١
را دو بار عذاب مىكنيم قبل از مرگ و بعد از مرگ و عاقبت هم به عذاب سخت ابدى دوزخ باز خواهند گشت .

تفسير

وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ
از ميان آن اعراب برخى هم به خدا و روز واپسين ايمان داشته و در راه نزديكى خدا انفاق مىكنند ، چون قول خداى تعالى :
« الْأَعْرابُ أَشَدُّ كُفْراً »
مقدّمهء تفصيلى است كه بعد از آن آمده است در آيه حكم بر جنس شده است تا اشعار به اين باشد كه اين حكم خوى و خاصيّت و لازم آنهاست ، تا اينكه ذم‌ّشدهء آنها از جهت ذمّ شديدتر ، و مدح‌شدهء آنها از جهت مدح رساتر باشد . و لفظ « اعراب » را تكرار كرد تا آن خوى و عادت خبيث كه آنها متّصف به آن بودند به تصوّر آيد تا در مدح و ذمّ رساتر گردد .
وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ
آن كار آنها سبب درود پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بر آنان است ، زيرا كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كسى را كه تصديق او مىكرد بر حسب امر الهى اين گونه دعا مىكرد : « اللّهمّ صلّ عليه »
أَلا إِنَّها قُرْبَةٌ لَهُمْ
آگاه باشيد كه آن انفاق موجب قربت آنان است ، چون گمان اين سؤال بود كه آيا انفاق آن اعراب مؤمن موجب نزديكى به خدا و يا سبب دعاى رسول ، يا اجابت دعاى رسول در حقّ آنان مىشود يا نه ؟ اين مطلب عنوان شد ، و ازاين‌رو جملهء مذكور را از ما قبلش قطع نمود و آن را به صورت تأكيد و مصدر به ادات استفتاح نمود .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 231 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى