كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ ( 36 ) إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عاماً وَ يُحَرِّمُونَهُ عاماً لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللَّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ( 37 )
ترجمه :
روزى كه آن طلا و نقره در آتش گداخته شود و پيشانى و پشت و پهلوى آنها را به آن داغ كنند . فرشتگان عذاب به آنها گويند : اين است نتيجهء آنچه از زر و سيم بر خود ذخيره كرديد . اكنون بچشيد عذاب سيم و زرى كه اندوخته مىكرديد .
همانا عدد ماهها نزد خدا كه به حساب حقّ و صلاح خلق است در كتاب تكوين و تشريع خدا دوازده ماه است از آن روزى كه خدا آسمان و زمين را بيافريد و از آن دوازده ماه چهار ماه ماههاى حرام خواهد بود . اين است دستور دين استوار و محكم ، پس در آن ماهها تعدى و ستم در حقّ خود و يكديگر نكنيد و متّفقا همه با مشركان كارزار كنيد چنان كه مشركان متّفقا با شما به جنگ و خصومت برخيزند و بدانيد كه خدا با اهل تقوى ( يار و ياور ) است ،
نسىء ( ماهى را تبديل كردن به ماهى ديگر و حكم ماه حرامى را در هر سه سال سالى ده روز به ماه متأخر انداختن كه بدعت زمان جاهليّت بود ) افزايش در كفر است تا كافران را به جهل و گمراهى كشند . يك سال ماه حرام را حلال مىشمردند و در سالى ديگر حرام ، تا بدينوسيله عدّهء ماههايى را كه خدا حرام كرده پايمال كنند و حرام خدا را حلال گردانند اعمال زشت ايشان در نظرشان زيبا نمود و خدا هرگز كافران را هدايت