باب فرعيّت و تبعيّت است ، و يا از باب اين است كه آنها به حسب سعهء ولوى شان از اجزاء رسولان هستند ، يا از باب اين است كه آنها مظاهر رسولان هستند به حسب سينهها و دلها و عقلهايشان . بنا بر اين صحيح است تفسير آيه به خروج قائم ( عجّ ) ، و اينكه آن آيه از چيزهايى است كه تأويلش نيامده است ، و اينكه هر وقت آن تأويل ظاهر شود بر تمام اديان غلبه مىكند .
بِالْهُدى
يعنى به چيزى كه هدايت به وسيلهء آن است ، و آن احكام قالبى شرعى است ، چنان كه به نامگذارى اسلام و احكام آن به هدايت در قول خداى تعالى :
بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ
اشاره شده است .
وَ دِينِ الْحَقِّ
دين حقّ عبارت از طريق حقّ است و آن ولايت و ايمان خاصّ است كه با بيعت باطنى و لوى حاصل مىشود ، به عبارت ديگر هدايت اسلام و دين حقّ ايمان است ، و در اخبار ما دين حقّ به ولايت على عليه السّلام تفسير شده است .
از امام كاظم عليه السّلام دربارهء اين آيه و آيهء سابق آمده است :
اوست كه رسولش را امر به ولايت وصىّ خود نمود و ولايت عبارت از دين حقّ است كه هنگام قيام قائم عليه السّلام خداوند آن را بر همهء اديان غالب مىسازد ، و خداوند ولايت قائم را به اتمام مىرساند اگر چه كافرين به ولايت على عليه السّلام را خوش نيايد ، گفته شد : آيا اين تنزيل است ؟ فرمود : بلى اين حرف تنزيل است ، و امّا غير آن تأويل است .
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
لفظ « الدّين » به صورت مفرد